KİŞİSEL

Eminem’in Yeni Albümü Revival: Gerçek Kral Benim!

Eminem ilk profesyonel albümünü 1999 yılında çıkarmıştı. O yıllardan bu yana tam anlamıyla kendini tüm rapperlere kabul ettirmişti. Eminem’siz bir rap müzik piyasası düşünülemiyordu. Eminem devrinde ve öncesinde bu işin öncüleri yok muydu? Tabi vardı ve herkes kendince kraldı. Ancak Eminem Revival albümüyle tüm zamanlara, ”Gerçek Kral Benim!” dedi. Bunu nerden çıkardım ? Devam edelim.

Tupac olsun, Busta Rhym olsun, Keny Arkana olsun, Ceza olsun… Hangi bölgenin rapini dinlerseniz dinleyin, ortalama aynı flowları, aynı tonları duyabilirsiniz. Ancak Eminem’in Revival albüne baktığınızda, saniyede bir flow değiştiren, flowları flowlara uyduran bir albümle karşınıza çıkıyor ve rahatça söyleyebilirim ki; hiçbir yerde duymadığınız bir liriğe ve tarza sahip.

Revival Albümü ilk çıktığında İtunes’ten dinledim. ”Ne diyor bu?!” ”Ne oluyor be?!” dedim. Fakat daha sonra yine enteresan bir yüz ifadesiyle dinlemeye devam ettim. Devam ettikçe debim gittikçe yükseldi ve albümü kabul etmeye çalıştım.

Evet! Albüm, tüm normlarınızı yıkıyor. Tüm alışıla gelmiş ritimleri yok ediyor. Bu kadar büyük bir değişime ayak uydurmakta zorlanmıyorsunuz. Albüm size kendini kabul ettiriyor. ”Ben rap dinlemem.” diyen ve her türden müzik dinleyenler için bile kendini dinletecek düzeyde bir albüm olmuş.

En Bariz Örneği: Eminem – Untouchable (Audio)

Hiçbir şarkısı bir başka şarkısına benzemiyor. Abartmadan söyleyebilirim ki, bir şarkının bir kısmı bile yirmi saniyesine benzemiyor. Mükemmel bir şekilde inişler oluyor sakinleşiyorsunuz, mükemmel bir şekilde çıkışlar oluyor ve fırtına vadisi gibi gürlüyorsunuz.

Dr. Dre yine öttürmüşte öttürmüş. İnanılmaz bir şekilde, müzikal şölen yaşatıyor bizlere. Eminem’de aynı şekilde müziğin her bir tepkisine aynı ölçüde yanıt veriyor ve beat ile flowlar arasında mükemmel bir uyum bulunuyor.

Açıkcası albümü en baştan açıp dinlemeye başladığımda aklıma sürekli bir görüntüler gelmeye başladı. Bir senaryolar uydurmaya başladım. Sanki müzikal bir filmin içerisindeydim. Eminem’de bunu mu amaçlamıştı? Büyük ihtimal… Bu kadar fazla mükemmellik, rastlantı olamaz!

Hiç mi eleştirmeyeceğim ? Eleştireceğim. İlk eleştirim: Albümlerdeki düetler…

Eminem Revival adlı albümünde Beyonce,Phresher, Ed Sheeran, Alicia Keys, Ambassadors, Skylar Grey, Kehlani, Pink gibi çok ünlü ve kendini kanıtlamış kişilerle düet etmiş bulunuyor. Ancak içimden ”Keşke yapmasaydı.” diyorum. Eminem’in şarkı içerisinde geçişleri, akışları, uyakları, lirikleri -İşte adı her neyse- hiç durmasın istedim. Sürekli konuşsun istedim.

 

 

 


İkinci Eleştirim; Albüm kapağı…

Albüm kapağı bu albüme yakışan bir kapak olmamış. Oldukça sade ve basit bir albüm kapağı… Açıkcası Photoshop’u yeni kullananların yaptığı, basit efeklerle denediği, ilk çalışmalarına benzemiş…

Eminem’in Trump’u şiddetli bir şekilde eleştirdiğini biliyorsunuzdur. Bu eleştiri içerisinde ”Ordumu, ülkemi seviyorum.” demişti. Bu albüm kapağıda bu açıdan bakılıp düşünülmesi gerek. Ancak yinede Amerikan bayraklı bir albüm kapağının, herkes için rahatlıkla kullanılmak isteneceği bir kapak olduğunu düşünmüyorum. Albümü gerçek anlamda anlatabilecek ve daha uygun görsellerin kullanıldığı bir kapak olmalıydı.

Ayrıca birçok elektro gitar denemesiyle karşımıza çıktığını görmüştüm Eminem’in. Rap God parçasında sanki biraz daha barizdi. Ancak bu albümde Eminem, gitarın sesini epeyce açmış bulunuyor. Bu da şarkıya ayrı bir hava katmış.

Şunu da söylemeden edemeyeceğim; Trap…

Trap’i çok seviyorum ama son zamanlarda ülkemizde çok çok fazla kullanılmaya başlamasından dolayı gına gelmişti. Bu kötü bir şey mi? Hayır! Ama, dinlenmeyecek o kadar Trap parça çıkarıyorlar ki sırf moda diye…

Eminem’in albümünü açarken de bu düşünce aklıma gelmedi değil. Ama Eminem o yanlışa düşmemişti. Sadece birkaç şarkısında tam tadında kullandı. O kadar…

Rap camiasında sevmediğim birçok şeylerden birkaçı da : ”Baba, bu şarkıyı 5dk de yazdım kayıt aldım.” ”Albümü 2 günde yaptım. Ahah! Çok mükemmelim.” tavrıyla rap yapan kişilerdir. Eminem’in Revival albümüne baktığımızda, toplamda 19 şarkı var ve zamana vurduğumuzda 1 saat 18 dakika ediyor. Parçaların her bir saniyesine ayrı bir önem verildiğini hissediyorum. Şarkılarda şahane bir kurgu var. Rapte önemli olan saniyede albüm çıkarmak değil, çıkarılan albümün yıllara meydan okuması gerektiği olmalıdır ve bu albümde öyle bir albüm.

İyi Dinlemeler.

Sonra bunları okuyorlar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir